Soğuk, gri bir odada
Mumun gölgesi yere düşer ağırca.
Elimde buharıyla ısındığım,
Kan rengi bir çayla
Oturuyorum battaniyemin koynunda.
Karlar düşer
Beyazlığın içinde yuvarlanan insanları
Onların heyecanını izlerim penceremden.
Pencereme düşen kar tanesi
Yokluğunu hatırlatır bana,
Kollarımın boşluğunu
Gözyaşımın duraksızlığını...
Karlar düşer
Yanımda olsan şimdi
Sarılsam, ısınsam nefesinle,
Kör olsam,
Renksiz hayatımın
Sıcak toprak rengi hapsetse beni...
Karlar düşer,
Rüzgar hüznümü savurur,
Özlem sıcacık evimde beni soğutur,
Karlar düşer ya,
Düştüklerinde ben gerçekten ağlarım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder